باز کردن رگهای قلب

بازکردن رگهای قلب

بازکردن رگهای قلب

بازکردن رگهای قلب : درمان انسداد یا تنگی عروق کرونری قلب ، کلا سه راه دارد، که مهمترین راه درمان هنوز دارو درمانی است. اما گاهی وقتی رگ ‌های قلب دچار گرفتگی شدید یا جدید می ‌شوند، متخصصین قلب و عروق، دو راه درمان مداخله ای پیش ‌رو دارند: اولین راه که قدیمی تر است، انجام عمل جراحی باز قلبی  است. گزینه دیگر هم که در سال‌ های اخیر معرفی شده، آنژیوپلاستی بعد از آنژیوگرافی است که به این دلیل که در این روش احتیاج به عمل باز قلب از بین می ‌رود و کمتر تهاجمی است، روش انتخابی در موارد ممکنه است ولی در همه بیماران مقدور نمی باشد که در این موارد از همان جراحی باز پیوند عروق قلبی استفاده می شود.

باز کردن رگهای قلب

گرفتگی رگ قلب چیست

قلب چندین رگ اصلی دارد و هر کدام از این رگ‌ها از کار بیفتند بر اساس اینکه کدام قسمت قلب باشد آن قسمت قلب کار خود را ازدست می دهد پس سکته بسته شدن رگ‌های قلب بصورت ناگهانی است. در تمام رگ‌های بدن رسوب ایجاد می‌شود که به آن آترواسکلروز گفته می‌شود  فاکتورهای تسریع کننده رسوب در رگ‌های قلب عامل سن و دیگری کلسترول بالا، چربی خون بالا است و یکی از علل بسیار مهم در کشور ما استرس و نحوه زندگی کردن است

درمان در طب نوین بازکردن رگهای قلب

۱- در موارد سطحی استفاده از داروهای رقیق کننده خون

۲- درموارد با علائم گرفتگی بیشتر، آنژیو و بالن

۳- در موارد ی،عمل استنت (فنر ) گذاری در رگ قلب

۴- در موارد حاد ، عمل قلب باز

آنژیوگرافی چیست

باز کردن رگهای قلب

آنژیوگرافی کرونری یک تست ویژه با استفاده از اشعه X می باشد که جهت مشخص نمودن محل و میزان انسداد سرخرگ های کرونری صورت می گیرد. آنژیوگرافی به پزشک شما کمک می کند تا بررسی نماید که آیا شما نیاز به درمانهایی نظیر آنژیوپلاستی، جراحی بای پس کرونری یا درمان دارویی دارید یا خیر؟استفاده از آنژیوپلاستی در همه انواع انسداد ضروری نمی باشد. گاهی آنچه ما بدان نیاز داریم صرفاً استفاده از دارو و همچنین کاهش فشار خون، مصرف رژیم غذایی، قطع سیگار، فعالیت های جسمانی و کاهش کلسترول خون می باشد.

آنژیوگرافی  برای درمان بازکردن رگهای قلب چگونه انجام می شود

آنژیوگرافی به شکل سنتی از طریق شریان کشاله ی ران انجام می گیرد که در آن یک لوله -ی باریک (کاتتر) وارد شریان ران و از آنجا به مدخل شریان های کرونر هدایت می شود. سپس با تزریق ماده ی حاجب رادیولوژی در این شرایین، نقاط تنگ شریان شناسایی می شود. معمولآ تنگی های بیش از ۵۰ تا ۷۵ درصد باید تحت درمان قرار گیرند که امروزه بیشتر توسط بالون و استنت  در همان زمان انجام می پذیرد. می دانیم که درگذشته ی نه چندان دوری در همه ی این موارد، بیماران به سوی جراحی قلب باز هدایت می شدند.

باز کردن عروق قلب

چرا آنژیوگرافی انجام می‌شود

 آنژیوگرافی در موارد مشکوک به بیماری های قلبی عروقی انجام می شود.ممکن است پزشک متخصص قلب  به دلایل زیر برای بیمار آنژیوگرافی انجام بدهد:

۱-داشتن علائم بیماری سرخرگ کرونری مانند درد قفسه‌ سینه
۲-درد در قفسه‌ی سینه، فک، گردن و بازو که علت آن با سایر آزمایشات مشخص نشده باشد
۳-درد تازه یا درحال پیشرفت در قفسه‌ی سینه
۴-نقص یا اختلال قلبی مادرزادی
۵-نتایج غیرطبیعی در آزمایشات غیرتهاجمی استرس قلب
۶-سایر مشکلات رگ‌های خونی یا آسیب‌دیدگی قفسه‌ی سینه
۷-مشکلات دریچه‌های قلب که به عمل جراحی نیاز داشته باشند.
۸-آنژیوگرافی معمولا علائم شدیدی در پی ندارد، اما عوارض و خطرات آن بیشتر از روش‌های غیرتهاجمی معاینه‌ی قلب است. به‌همین دلیل معمولا این روش پس از سایر روش‌های غیرتهاجمی مانند الکتروکاردیوگرام، اکوکاردیوگرام و تست استرس انجام می‌شود.

روش جراحی  یا پیوند بای ‌پس عروق کرونر قلب برای بازکردن رگهای قلب چیست

باز کردن رگهای قلب

یکی عمل جراحی باز است که در آن، از یکی از وریدهای پا یا شریانهای دست یا سینه ای که به عضلات خون می ‌رساند، برداشته شده و یک سر‌ آن را به آئورت و سر دیگر آن را به پشت قسمت مسدود شده ی قلب، پیوند می ‌زنند. این روش معمولا در افرادی استفاده می ‌شود که بیش از دو یا هر سه رگ اصلی کرونر آن ها تنگی ‌های وسیع به خصوص در قسمت ‌های ابتدایی رگ دارد.

اما در افرادی که یک یا دو رگ از رگ‌ قلب  یا  همان عروق کرونری مسدود شده و اندازه (طول ضایعه) و یا محل آن انسداد برای آنژیوپلاستی نا مناسب است، انجام می گیرد . اما در صورت مناسب بودن ضایعه، آنژیوپلاستی که در طی آن بالون ‌می ‌زنند و سپس در اغلب موارد استنت می‌ گذارند، روش درمانی مناسبی است.

 روش غیر تهاجمی یا همان انژیوپلاستی برای بازکردن رگهای قلب

این نوع جراحی معمولاً پس از روش تشخیصی آنژیوگرافی انجام می‌گیرد. در آنژیوگرافی یک کاتتر  از پا به سمت قلب فرستاده می‌شود و با استفاده از دستگاه‌های تصویربرداری، ناحیه گرفتگی رگ مشخص می‌گردد. در آنژیوپلاستی همان کاتتر که برای تشخیص استفاده شده بود به همراه یک بالون به سمت ناحیه گرفتگی فرستاده می‌شود.

این بالون در محل گرفتگی باز شده، پلاک‌های موجود در مسیر را به دیواره رگ می‌فشرد، چند دقیقه آنجا باقی می‌ماند و مسیر را باز می‌کند، سپس برداشته می‌شود. از آنجا که بعد از بالون زدن همچنان امکان تنگ‌شدگی و انسداد عروق وجود دارد، ممکن است یک فنر یا استنت به همراه کاتتر و بالون به محل انسداد فرستاده ‌شود. هنگامی که بالون باز می‌شود، استنت به دیواره چسبیده و آن را باز نگه می‌دارد. سپس بالون و کاتتر از محل برداشته می‌شوند اما استنت در همان ناحیه باقی می‌ماند تا مانع از بسته شدن مجدد رگ گردد.

باز کردن رگ های قلب

این درمان برای حدود یک سوم مبتلایان به انسداد عروق پاسخگو است. علاوه بر این، در روش‌های نوینی که تحت عنوان آترکتومی طی سال‌های اخیر معرفی شده‌اند به جای فشردن پلاک‌ها به دیواره رگ سعی می‌شود که پلاک‌ها به طور کامل از بین بروند. در این روش‌ها ممکن است به همراه کاتتر یک پروب اشعه لیزر یا یک چرخنده مکانیکی کوچک به محل گرفتگی فرستاده شود تا با تابش لیزر یا برخورد فیزیکی به پلاک‌ها، آن‌ها را سوزانده یا تکه تکه کرده و از بین ببرد.انتخاب بین دو روش بایپس و آنژیوپلاستی بر اساس تشخیص جراح، ترجیح بیمار و نیز شرایط فیزیکی بیمار اعم از تعداد عروق مسدود، محل انسداد و سوابق بیماری انجام می‌گیرد.

تفاوت آنژیوپلاستی و بای پس در بازکردن رگهای قلب

آنژیوپلاستی :

۱-هنگامی که یک، دو و یا سه شریان کاهش قطر یافته‌اند
۲-هنگامی که یک یا دو شریان اصلی مسدود شده‌اند اما ناحیه درگیر، در ابتدای رگ یا در محل دو شاخه شدن آن نیست

بای پس  :

۱-تنگ‌شدگی یا انسداد شدید شریان کرونری چپ اصلی یا هر سه شریان کرونری اصلی به خصوص در قسمت ابتدایی و نزدیک به قلب یا در محل دو شاخه شدن رگ‌ها
۲-هنگامی که به علت پیچ و خم زیاد در مسیر گرفتگی امکان استنت‌گذاری نباشد
۳-بیماران دچار دیابت و نارسایی‌های کلیوی
۴-بیماران مبتلا به نارسایی قلبی به ویژه ناکارآمدی بطن چپ در پمپاژ خون

طبق تحقیقات انجام شده  که در کوتاه مدت (۱۸ ماه پس از جراحی)، نرخ مرگ و سکته در بیماران تحت هر دو روش تقریباً مشابه است. این اطلاعات حاکی از آن است که استنت‌گذاری می‌تواند اثراتی نزدیک به بایپس را برای سلامتی بیماران عرضه کند. البته باید گفت  که تفاوت عمده‌ای بین دو روش از لحاظ نیاز به تکرار عمل وجود داردبنابراین انتخاب صحیح بین این دو روش موضوعی پیچیده است.

دکتر حسین فیض پور _ متخصص قلب 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *